خود مراقبتی یکی از اهداف تربیت فلسفی است. در خود مراقبتی فراگیر یاد می گیرد که به رشد فردی ومراقبت از رفتار و عملکرد خود توجه کند. نکته حائز اهمیت در این بحث ؛توجه به رشد جمعی نیز می باشد.
فراگیر در گروه دوستان وهمسالان خود علاوه بر رشد فردی خود یادمی گیرد به رشد دوستان هم گروه وجمع خود نیز توجه کند.و معنای واقعی تفکر مراقبتی را در فرد موجب می شود.شاید بتوان یکی از دلایل این مهم ، زندگی اجتماعی فرد است.. زیرا درزیست بوم خود، با دیگران ارتباط دارد. ودرسایه ایجادارتباط بهینه وسازنده است که می تواند درمراودات روزمره با افراد رشد یافته جامعه خودبه خوبی زندگی کند.
دراین دیدگاه فراگیران می آموزند همگی افراد، می بایست به یک رشدفردی و جمعی مطلوب برسند.ودراین راستا همه برای هم در تلاشند که به این درجه مطلوب برسند.
